ਦਰਸ਼ਨ ਧੀਰ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਨਾਵਲ ‘ਸਲਤਨਤ’: ਪੂੰਜੀ ਦਾ ਆਤੰਕ ਬਨਾਮ ਪਰਵਾਸੀ ਜੀਵਨ

Abstract

ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਰਥਿਕ ਜਮਾਤ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਸਿਆਸੀ ਰਸੂਖ਼ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਠ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪੱਛਮੀ ਮੁਲਕਾਂ ਤੱਕ ਬੋਲ-ਬਾਲਾ ਹੈ। ਇਸਨੇ ਪੱਛਮ ਨੂੰ ਨੀਰਸ ਰਵੱਈਆ ਤੇ ਪਦਾਰਥਕ ਮਾਨਤਾਵਾਂ ਦਾ ਹਾਮੀ ਬਣਾ ਕੇ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਹਵਸ ਦੀ ਚਾਹਤ ਭਰੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਮੱਧਵਰਗੀ ਇਨਸਾਨੀ ਬਿਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਅਤੇ ਹਵਸ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿਚ ਘਿਰਿਆ ਇਨਸਾਨ ਨਾ ਘਰ ਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਘਾਟ ਦਾ। ਨਾਵਲਕਾਰ ਨੇ ਜਸਵੀਰ ਅਤੇ ਕਿਰਨਜੀਤ ਦੀ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਰਾਹੀਂ ਪੁਸ਼ੀ ਦੀ ਜਕੜੀ ਹੋਈ ਮਨੋਦਸ਼ਾ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਯਤਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਸਧਾਰਨ ਜਮਾਤ ਨੂੰ ਲਪੇਟ ਵਿਚ ਲੈਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ।